Diakonia liturgiczna
„Wspólnota realizuje swoje cele przez podejmowanie różnego rodzaju dzieł, a zwłaszcza przez: organizowanie i prowadzenie rekolekcji ewangelizacyjnych i formacyjnych (również z posługą charyzmatyczną), o charakterze biblijnym, liturgicznym, rodzinnym, o tematyce z zakresu moralności i duchowości chrześcijańskiej itp.” (Statut, rozdział II, § 7)
I. Cel ogólny
Treść celu ogólnego diakonii liturgicznej została zaczerpnięta z punktu 1, § 5, rozdziału II Statutu (...) gdzie jest napisane o szukaniu i głoszeniu królestwa Bożego przez ewangelizację i służbę w Kościele Katolickim. Przytoczony powyżej cel ogólny wynika także z definicji pojęcia „liturgia”, przedstawionej w Katechizmie Kościoła Katolickiego w numerze 1070 gdzie czytamy:
„Pojęcie „liturgia” w Nowym Testamencie jest używane nie tylko na oznaczenie celebracji kultu Bożego, lecz także głoszenia Ewangelii i pełnienia czynów miłości. We wszystkich tych przypadkach chodzi o służbę Bogu i ludziom. W celebracji liturgicznej Kościół jest sługą, na obraz swojego Pana, jedynego „Liturga”, uczestnicząc w Jego kapłaństwie (kult), które ma charakter prorocki (głoszenie słowa) i królewski (służba miłości)...”
II. Cele szczegółowe
1. Istota celów szczegółowych została zaczerpnięte z VI Drogowskazu o Liturgii Wspólnoty Przymierza Rodzin „Mamre” cyt.: (...) „Dlatego z wiarą w obecność Zmartwychwstałego chcę często w niej uczestniczyć, szczególnie w liturgicznych i paraliturgicznych spotkaniach Wspólnoty i własnej parafii, czynnie angażując się w różnorodne posługi odpowiednio do powołania i posiadanych charyzmatów”. Do wypełniania tego zobowiązania powołane są osoby nie tylko z diakonii liturgicznej, ale również ci, którzy są członkami Wspólnoty oraz dążący do członkostwa – kandydaci Wspólnoty Przymierza Rodzin „Mamre”.
2. Czynne zaangażowanie w liturgię powinno skutkować widocznym pięknem celebracji liturgicznej. Trzeba, więc ofiarnie i bezinteresownie dbać o piękno: wnętrza kościoła (kaplicy) i jego wyposażenia, sprzętów, szat, naczyń; o całą materialną oprawę liturgii, która przypomina, że Syn Boży zespolił się przez Wcielenie z tym światem i człowiekiem.
III. Metody realizacja celów
1) osobista, pogłębiona formacja liturgiczna (intelektualna i duchowa)
2) formacja członków diakonii liturgicznej w małej grupie
3) formacja i działanie diakonii liturgicznej wewnątrz Wspólnoty
4) posługa diakonii liturgicznej na spotkaniach otwartych Wspólnoty o charakterze ewangelizacyjno – liturgicznym
Ad. 1)
Pomocne materiały:
- „Nowe ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego” Z trzeciego wydania Mszału Rzymskiego, Rzym 2002. Wydawnictwo Pallotinum- Poznań 2004
- Ks. dr Włodzimierz Cyran, „Mystagogia liturgiczna, Eucharystia”, Częstochowa 2004
- serwis liturgiczny: www.Pascha.org.pl
- Ks. Stanisław Czerwik, „Słudzy Chrystusa- Szafarze Bożych Misteriów”, wydawnictwo: „Jedność”, Kielce 2004
- Ks. Stanisław Szczepaniec, „W szkole liturgicznej”, Katowice 1996
- Ks. Stanisław Szczepaniec, „Ceremoniarz”, diakonia liturgiczna Ruchu Światło-Życie, wydanie studyjne, Kraków 1992
- Michael Kunzler, „Liturgia Kościoła”, przekład i opracowanie: Ks. Lucjan Balter SAC, Pallotinum – Poznań 1999
- Ks. Adam Ludwik Szafrański, „Wierzyć w Chrystusa i żyć Eucharystią”, Oficyna Wydawnicza 4K, Bytom 1997
- Paul Josef Cordes, „ Czynne uczestnictwo w Eucharystii”, Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa 1998
- Carlo Maria Martini, „Sakramenty”, Wydawnictwo WAM- Księża Jezuici, Kraków 1994
- Ks. Stanisław Czerwik, „Słudzy Chrystusa- szafarze Bożych misteriów”, Jedność, Kielce 2004
- Ks. Zdzisław Janiec, „Liturgia dla wszystkich”, Wydawnictwo diecezjalne Sandomierz, Sandomierz 2005
Ad. 2)
Zasady funkcjonowania diakonii liturgicznej
Zasady niezmienne ujęte zostały w: Statucie, Drogowskazach, Charyzmacie, Regule Wspólnoty Przymierza Rodzin "Mamre" (RWM)
Przykład z RWM: Warunki trwania we Wspólnocie jako członkowie, kandydaci i aspiranci
Ad. 3) - jako uczestnicy diakonii
Do diakonii we Wspólnocie nie należą kandydaci I roku oraz Wspomożyciele z Kręgów modlitewnych. Diakonie są formami realizacji członkostwa we Wspólnocie. Mogą do nich należeć kandydaci II. i III. roku formacji, o ile nie zaniedbują swej formacji na danym etapie, a mają już pragnienie przystąpienia w przyszłości do przymierza członków Wspólnoty i są zaangażowani w życie i działalność Wspólnoty.
O dopuszczeniu ich do uczestnictwa w diakonii decyduje Rada (lub sam Moderator) po zaopiniowaniu animatora grupy i za zgodą animatora danej diakonii.
Animatorami diakonii powinni być zasadniczo członkowie trwający w przymierzu. W wypadku braku odpowiednich osób wśród członków, Moderator może powołać na animatora diakonii kogoś z grona kandydatów, choć tylko na określony czas. Powołany kandydat winien odznaczać się pilnością, wiernością o dobrym świadectwem życia chrześcijańskiego.
Jeśli jakiś animator diakonii nie przystąpi do przymierza lub wystąpi ze Wspólnoty, przestaje pełnić funkcję animatora diakonii i Moderator może powołać na jego miejsce nowego animatora. Ma on też obowiązek niezwłocznie przekazać wszystkie materiały należące do diakonii i Wspólnoty swemu następcy. Jeśli pozostaje we Wspólnocie, za zgodą Moderatora może nadal przynależeć do danej diakonii.
Zasady organizacyjne diakonii liturgicznej, które nie zostały sprecyzowane w zasadach niezmiennych, a zostały ustalone przez członków diakonii liturgicznej wraz z animatorem w dniu 21.12.2005 r. na spotkaniu diakonii liturgicznej.
Przez pojęcie „członkowie” zawarte w zasadach organizacyjnych należy rozumieć: członków diakonii liturgicznej wraz z animatorem.
1) Termin następnego spotkania diakonii liturgicznej ustalają członkowie diakonii na bieżącym spotkaniu
2) Ustalenie i przekazanie następnego tematu spotkania przez animatora na bieżącym spotkaniu diakonii liturgicznej
3) Przygotowanie się członków do następnego tematu spotkania
4) Punktualne przychodzenie na spotkanie diakonii liturgicznej jej członków
5) Ustalenie miejsca i czasu trwania spotkania diakonii liturgicznej na bieżącym spotkaniu
6) Spotkanie diakonii liturgicznej odbywa się zazwyczaj raz w miesiącu
7) Podczas spotkania nie ma oficjalnych przerw
8) Modlitwa podczas spotkania jest modlitwą dzielenia, ale również może być modlitwą w językach
9) Uczestnictwo w spotkaniu z postawą otwartości na innych członków oraz z chęcią przyswojenia sobie wiedzy wypływającej ze spotkania
10) Wzajemna modlitwa za siebie członków
11) Członkowie nie obecni na bieżącym spotkaniu zobowiązane są jak najszybciej dowiedzieć się o terminie i temacie następnego spotkania
12) Każda nieobecność na spotkaniu powinna być usprawiedliwiona z ważnego powodu
13) Podział funkcji liturgicznych wśród członków diakonii liturgicznej dokonuje sam animator lub osoba przez niego oddelegowana. Funkcje te dotyczą spotkań: w grupie diakonijnej, spotkań otwartych, formacji wewnątrz wspólnoty oraz rekolekcji letnich bądź zimowych
14) Zobowiązanie się członków do wypełnienia zleconych funkcji liturgicznych podczas wyżej wymienionych spotkań
15) Animator może zlecić któremuś z członków wyznaczenie funkcji pozostałym członkom
16) Na spotkaniach wyłączamy telefony komórkowe poza animatorem, który może odebrać telefon od spóźniających się.
Animator zastrzega sobie prawo do wprowadzenia zmian w istniejących już Zasadach organizacyjnych lub dołączenia nowych Zasad organizacyjnych dla diakonii liturgicznej. Powyższe zmiany będą dokonane po zaczerpnięciu opinii i zgody księdza Moderatora oraz po zapoznaniu się z opinią członków diakonii liturgicznej.
Członkowie diakonii liturgicznej mają prawo zgłaszać swoje propozycje animatorowi co do zmian Zasad organizacyjnych.