Księża

Powołanie i misja kapłanów
we Wspólnocie

Moderatorem we Wspólnocie może być tylko kapłan. Pełni on rolę duchowego ojca i uobecnia samego Chrystusa. Jako kapłan działa w zastępstwie Chrystusa i z polecenia Kościoła (in persona Christi et in persona Ecclesiae). Stąd w poczuciu odpowiedzialności przed Bogiem i Kościołem nie powinien niczego nauczać ani postanawiać, co byłoby sprzeczne z przykazaniami Bożymi i nauką Kościoła, a także ze Statutem Wspólnoty.

Powinien dbać o Wspólnotę, aby była posłuszna Bogu i Kościołowi (przez posłuszeństwo biskupowi miejsca), a w razie potrzeby powinien napomnieć i wezwać do nawrócenia. W razie odmowy i braku poprawy może podjąć decyzję o usunięciu ze Wspólnoty nieposłusznego członka. Powinien sam dawać dobry przykład i bardziej pouczać czynami niż słowami. Oprócz innych form modlitwy za Wspólnotę ma obowiązek raz w miesiącu sprawować Eucharystię w intencji Wspólnoty i jej dzieł.

          Nie powinien nikogo faworyzować, ale wszystkich miłować i rozniecać w nich zapał świętości i ewangelizacji, a w razie potrzeby zganić czy upomnieć bez względu na osobę.

Swoim przykładem winien zachęcać też rodziców ze Wspólnoty, aby podobnie postępowali ze swoimi dziećmi, dobrym życiem zachęcając je do świętości i wychowując w karności i duchu ewangelicznego wyrzeczenia i ascezy. Rodziców i wychowawców zbyt pobłażliwych powinien napominać, wskazując wąską drogę krzyża naszego Pana Jezusa Chrystusa.

          Główny obowiązek spoczywający na kapłanach Wspólnoty polega na kierowaniu duszami im powierzonymi odpowiednio do predyspozycji, powołania i indywidualności członków i kandydatów Wspólnoty, którzy mają prawo do właściwego kierownictwa duchowego. Kierownictwo to nie jest sterowaniem i manipulowaniem osobą według własnych poglądów czy zamiarów ani szukaniem sposobu przypodobania się proszącym o pomoc, ale uczciwym towarzyszeniem duchowym tym, którzy poddają się kierownictwu Ducha Świętego i potrzebują pomocy, aby rozpoznać poruszenia łaski, Boże natchnienia, rozeznać powołanie i drogi Boże w swym życiu oraz by wzrastać na drodze modlitwy.

          O ile Wspólnota ma więcej kapłanów, winni oni żyć w szczególnej przyjaźni ze sobą, by umieli jednomyślnie współpracować w posłudze Wspólnocie. Niech starają się o taką jedność i zgodę, która będzie znakiem i świadectwem dla osób żyjących w małżeństwie. Wobec nowych kapłanów winni być otwarci i pełni miłości.

Do zadań kapłanów we Wspólnocie należy rozeznawanie woli Bożej, charyzmatów i Bożego prowadzenia Wspólnoty i poszczególnych członków.

Kapłani wraz z powierzonymi im wiernymi mają starać się najpierw szukać królestwa Bożego i Bożych planów. Trzeba, aby do tego przygotowywali się przez ciągłe studium Pisma świętego i duchowości, szczególnie doktorów Kościoła w tej dziedzinie takich jak: św. Teresa od Jezusa i św. Jan od Krzyża, a także przez życie modlitwy i osobistą zażyłość z naszym Panem.

Mają nie poprzestawać na szukaniu światła tylko przez zdobywanie wiedzy, ale też w Bożych natchnieniach, korzystając z charyzmatu święceń i innych charyzmatów, którymi Bóg ich obdarza.

Kapłani winni pamiętać, że najbardziej przyczyniają się do uświęcenia innych, gdy sami wzrastają w świętości i ze swego kapłańskiego życia składają ofiarę Bogu miłą, zjednoczoną z jedyną ofiarą Jezusa Chrystusa.

Szczególnym wzorem i patronem kapłanów we Wspólnocie jest św. Józef. Będąc człowiekiem sprawiedliwym, nie chciał zniesławienia Maryi, która poczęła z Ducha Świętego. Po pouczeniu przez Boga nie boi się wziąć do siebie Maryi i Jej Dziecięcia, które zbawi lud. W sytuacji zagrożenia ze strony Heroda ochrania Dziecię i prowadzi na bezpieczne miejsce.

Podobna postawa powinna cechować kapłanów Wspólnoty, którzy mają być najpierw ludźmi sprawiedliwymi, którzy będą szukać sprawiedliwości i woli Bożej, a nie swych interesów i bezpieczeństwa dla siebie. Mają dbać o to, aby Wspólnota nie była zniesławiona, a przy tym mają odważnie słuchać Boga i rozpoznawać dzieła, które są z Ducha Świętego, i nie bać się ich podejmować, nawet gdyby po ludzku zdawały się szaleństwem. Podejmowanie inspiracji Ducha Świętego, rozeznawanie jej i pójście za nią (po ewentualnej konsultacji z biskupem i kierownikiem duchowym) jest podstawowym zadaniem Moderatora i innych kapłanów we Wspólnocie, która pragnie być prowadzona do zbawienia przez Ducha Świętego. Kapłani powinni ufać, że tylko dzieła Boże cechuje szczególna owocność i skuteczność. Stąd nie należy się ich obawiać, ale je ufnie podejmować, nawet za cenę wielkiej uciążliwości.

Wreszcie kapłani mają ochraniać Wspólnotę i jej dzieła, również w tej sprawie wsłuchując się w głos Boga i Kościoła.